Studiebarometeret 2018: Betre, men bra?

NOKUTs nasjonale undersøking Studiebarometeret har vorte lagt fram med resultat for 2018

Så har resultata for Studiebarometeret for 2018 kome – og i år er det fjerde året på rad at vi har høg svarprosent i Studiebarometeret og dermed bør ta tala på alvor. Og det har vi gjort – spesielt etter i fjor då vi hadde ein klar nedgang i studentane si vurdering av Høgskulen i Volda. Det verste med dette var eigentleg at vi fekk få eller ingen forvarsel – det var lite i kvalitetssystemet som tyda på at studentane brått hadde gått frå å vere nokså nøgde til i grunnen misnøgde med mykje.

NOKUT genererer ei rekkje rapportar for Studiebarometeret. Fagmiljøa har fått tilgang til alle rapportar på avdelings- og programnivå for Høgskulen i Volda.

Her er to rapportar med resultat frå Studiebarometeret for heile HVO.

For 2018 ser vi framgang – men vi er ikkje tilbake på tala for 2015 og 2016 – enno?

www.hivolda.no la vi ut eit første oversyn over resultata i Studiebarometeret same dag som dei nasjonale resultata blei kjende.

På spørsmålet om kor nøgde studentane var sånn alt i alt har vi dei fire siste åra fått karakteren 4,1 i 2015 og 2016, så kom sjokket i 2017 med 3,7 – svakast i sektoren. Og i 2018 er vi oppe på 3,9 – som er same tal som til dømes Høgskolen i Molde og OsloMet.

I dei nasjonale presentasjonane har Forskerforum notert seg at «Volda tok seg opp», men som dei påpeikar har vi framleis mykje å gå på.

Resultata for grunnskulelærar 1-7 og dei to programma på journalistikk vekt positiv merksemd – og det er kjekt. Resultat som ikkje er fullt så kjekke arbeider vi med – med å sjå kva tala seier og korleis utviklinga har vore dei siste åra.

Av einskildresultat er det kjekt å sjå at studentane i Volda også i år gir veldig positiv vurdering av biblioteket – bra! – studentmiljøet får også gode tal – og fagleg sett er det også oppmuntrande at studentane er fornøgde med eksamenar og seier at studieprogramma er fagleg utfordrande. Dette er i alle fall einskildspørsmåla med høgast score i Studiebarometeret 2018 for Høgskulen i Volda.

I andre enden av skalaen finn vi at studentane er minst nøgde med tilrettelegging for kontakt med arbeidslivet, undervisningslokale, medverknad, administrativ tilrettelegging av studieprogrammet og omfang på rettleiing og diskusjonar med fagtilsette. Dette burde det vere råd å betre. Eller har studentane urealistiske forventningar til oss? Det er faktisk ein viktig diskusjon – å bli klar over studentanes forventningar og fagmiljøas kapasitet. Men vi ser også veldig klart at det er store variasjonar fagmiljøa i mellom.

Eitt av spørsmåla i Studiebarometeret handlar om studieinnsats målt i timar – og dette spørsmålet bør studentane særleg sette seg inn i. I gjennomsnitt brukar studentane i Volda litt under 30 timar i veka på undervisning og eigenstudiar – det virkar lågt.

Korleis har vi tenkt om Studiebarometeret det siste året?

For det første så tok vi opp resultata i Studiebarometeret som ei eiga sak i leiinga, på allmøte, i møte med studentar – og styret fekk først orientering og deretter ei saksutgreiing med aktuelle tiltak. Desse tiltaka bygde på innspel og vurderingar både frå leiinga, frå studentar og ikkje minst frå allmøtet der også studentar deltok. Det var nok særleg medverknad som gjekk igjen som medisin: Tilsette og studentar må arbeide i lag for å skape resultat. Og det gjeld sjølvsagt også no.

Desse tiltaka har vi så mint kvarandre på gjennom året, og det var veldig inspirerande å sjå kor fagmiljøa tok tak i Studiebarometeret og jobba med tala på sine måtar. Det er veldig verdifullt!

Tiltaka frå 2017 kan vere vel verd å hente fram att – og kva kan vi seie om korleis tiltaka har vorte følgde opp?

  1. Styrking av fagutval for studieprogram og betring av emneevalueringar: Fagutvala har skifta namn til kvalitetsutval og fagmiljøa skal ha vore meir aktive i å rekruttere studentmedlemmer og å gjere kvalitetsutvala viktigare i studiekvardagen.
  2. Betre informasjon om utdanningssamtalar og utdanningsplanar: Til styremøtet vil vi vurdere kor langt vi har kome på dette området – det vil kome fram gjennom rapporteringar frå fagmiljø og avdelingar.
  3. Styrking av undervisningskvalitet: Dette har vore eit viktig tema for alle fagmiljø, og vi ser også i Volda at studentanes vurdering av tilbakemelding samvarierer med heilskapsvurderinga. Høgskulen står midt opp i planlegging av nye rammer for pedagogisk basiskompetanse og meritering av undervisning, og dette vil kome på plass i 2019.
  4. Vidareutvikle Canvas og forenkle studieinformasjonen: Vi ser i Studiebarometeret framgang på dette frå 2017 til 2018 i studentane si vurdering. Bruken av Canvas og anna studieinformasjon kan framleis bli betre og meir tilgjengeleg for studentane.
  5. Betring av lokale for undervisning og rettleiing: Fleire små og store tiltak har vorte gjennomført, og vi startar i 2019 eit nytt Campsutviklingsprosjekt der arbeidsplassar for studentar blir eit viktig arbeidsområde. Nybygget «Sivert» og framtidig ombygging og utvikling av Strøm er store prosjekt som bør gi oss eit løft – om nokre år. Men igjen snakkar vi om kontinuerleg arbeid.
  6. Oppfølgjing av einskilde studieprogram: Studieprogram med svake resultat eller feil utvikling vart særleg følgt opp. Dei fleste av desse studieprogram har hatt klar framgang frå 2017 til 2018. To studieprogram har ikkje hatt det.
  7. Rekruttering til Studiebarometeret 2018: Dette har vorte følgt opp på same måte som for dei tre førre åra, og vi hadde også i 2018 ein svarprosent på ca 70, som er høgt i nasjonal samanheng.

Kva vil vi så gjer ei 2018? Ein del av dei sju tiltaka frå 2017 må vi berre arbeide vidare med. Kvalitetsarbeid er jo noko som eigentleg aldri blir ferdig. Fagmiljøa sine vurderingar er viktige for å kunne tolke resultata. Det kan bli aktuelt med eit nytt allmøte om Studiebarometeret – og her tek eg gjerne i mot innspel på om tilsette ønskjer det.

På styremøtet 7. mars vil vi både gå gjennom resultata for 2017 og for 2018. Og ikkje minst diskutere korleis tiltaka vi bestemte oss for har vorte følgt opp.

Sjølv tenkte eg at vi i 2017 innførte både det nye systemet Canvas og nye nettsider omtrent på same tid som studentane skulle svare på Studiebarometeret. Eg meiner å sjå at tala for 2018 tyder på at studentane har vorte litt meir nøgde med Canvas, men ut frå spreidde inntrykk frå fagmiljøa ser eg at vi brukar Canvas på veldig ulike måtar på heilt grunnleggande ting: Som å formidle tid og stad og tema for undervisning. På dette punktet trur eg vi har mykje meir å hente – og lukkast vi med det bør vi kunne få betring også i 2019.

Studiebarometeret har blitt diskutert også med Studentparlamentet, blant anna i det faste leiingsmøtet mellom leiing og arbeidsutvalet i Studentparlamentet. Her frå møte i februar 2019. Frå venstre direktør Per Halse, prorektor Jens Standal Groven, student Trym Rimmen, student Simen Jester Langeland, Ass.dir i SiVolda Rune Aasen, sekretær for studenttinget Kristine Langdal og studiedirektør Gonnie Smit. Foto: Rektor.

Strukturkonferanse: Større, sterkare, betre?

Ei lita gåte: Det blir færre institusjonar – men kvifor blir det då stadig fleire deltakar på seminar i sektoren?

NTNU har invitert til seminar om fusjonar, 11.2.2019. Her er den første omfattande løypemeldinga frå strukturprosessen. Kva fekk vi vite? Korleis tenkjer dei store aktørane?

(Dette blogginnlegget er skrive frå ein strategisk diskret posisjon på bakerste benk – fusjonsprosessane sett utanfor. Og så er dette nok meir av eit kommentert referat enn eit tradisjonelt siterende referat. Så er det sagt. )

Nettavisa Khrono følgjer naturlegvis debatten.

På veg inn til møtet fekk eg spørsmål på om Kåre Heggen var med på møtet? Bakgrunnen for spørsmålet er at Kåre Heggen har skrive ein kronikk i Klassekampen, som også har blitt publisert i Forskerforum. Kåre Heggen er no – som i 2015 kritisk til tankegangen bak fusjonsiveren og ikkje minst kunnskapsgrunnlaget bak.

Fusjonskronikk av Kåre Heggen.

(Ordstyraren på seminaret sa det ville bli råd å stille spørsmål frå salen, og kanskje var det til og med rom for kommentarar.

Undervegs tok han ein kjapp kommentar: «Vi har ein samstemt sektor»)

Gunnar Bovim opna møtet: Det er for tidleg å kome med ei endeleg vurdering av strukturreformen no. Det ville vere som å gi stilkarakterer når hopperen forlot hoppkanten, sa Bovim. Så dette er eit seminar for å gjere institusjonane betre, var beskjed frå Bovim.

Steinar Stjernø presenterte dei lange linjene i strukturprosessen. Sett på spissen sa han at Gudmund Hernes hadde suksess med å redusere talet på institusjonar. Men bomma ved at det blei fleire universitet og at det ikkje blei ei tydeleg arbeidsdeling mellom universitet og meir praktisk retta høgskular.

Strategisk lunsjprat med Steinarar: Steinar Kristoffersen, rektor ved Høgskolen i Molde og Steinar Stjernø, Oslomet – og sentral premissleverandør i strukturprosessane dei siste 20 åra.

Stjernøs diagnose i 2008 var at det var for få studentar, for få fagfolk og dermed om ressursar. Stjernø brukte omgrep som spinkle, små og påfunn for å beskrive status. Dermed var samanslåingar nødvendig, rett og viktig.

(Ein kan jo lure på om ikkje miljø under oppbygging, tette miljø prega av kreativitet og nytenking kunne vere like passande begrep.

Under innlegget til Stjernø oppfatta eg han slik at dei viktigaste grunnane til å bli universitet var at studentane tykte det var gjevare å få vitnemål frå eit universitet og ein høgskule. Og at det var vanskeleg å forklare utlendingar kva eit University College var for noko. Men i lunsjen understreka Stjernø også at det var klare økonomiske insentiv til å bli universitet. Dei første «nye» universiteta fekk kraftig økonomisk drahjelp frå regionane direkte – og via regionalt orienterte politikarar på nasjonalt politisk nivå. Så for alle andre framstår det difor som risikabelt å ikkje bli universitet – fordi ein kan tape i konkurransen om midlar. Men når nesten alle har blitt universitet – så blir dette kanskje eit nullpunkt-spel? Eller eit spel der regionale omsyn i endå sterkare grad enn tidlegare konkurrerer med nasjonale prioriteringar?)

(Gudmund Hernes er framleis høgst oppegåande og vil i juni 2019 halde festtale når Høgskulen i Volda feirar sitt 25 års jubileum – og DH-skulen feirar 50 år. Vel verd å feire – vel verd å høyre på. Og Steinar Stjernø har også fått invitasjon.)

Gamle og nye utfordringar:

  • Meir heterogene universitet: Insentiva til å bli universitet er store og sterke. Status og prestisje. Studentar meiner det er gjevare å få papir frå universitet. I utlandet er det så besværleg å forklare kva eit University College er for noko. Også dei gamle universiteta var og er hybridar. Store skilnader i forskingsintensitet. Slik vil det vere også framtida, og ikkje mindre etter fusjonane.
  • Korleis heve kompetanse i profesjonsutdanningane – utan bivirkningar? Korleis vektlegge både profesjonsnærleik og høg forskingskvalitet?
  • Fortsatt små PhD- og masterutdanningar? Det er framleis mange spinkle miljø.
  • Fleircampus: Korleis balansere regionale omsyn, intern arbeidsdeling og kvalitet? Det er ønskjeleg med regionalt og desentralisert utdanningstilbod, men det kan ikkje bety at absolutt alle utdanningsmiljø skal oppretthaldast.
  • Fare for byråkratisering og større avstand mellom tilsette og leiarar.
  • Auka konfliktar og vanskar internt i sektoren. Gamle og nye universitet kjempar om ressursane.

Stjernø: Korleis går det? Mitt inntrykk er at det går seg til. Det er uansett problem i alle strukturar. Eg trur at det går an å utvikle forskingskvalitet utan at det går ut over dei praksisnære bachelorutdanningane.

(Så langt Steinar Stjernø. Han burde kanskje framstått meir som ein slags sigerherre? Men det er ikkje sikkert han kjenner seg slik? Strukturprosessen og fusjonsarbeidet har jo mange føremål, men i kva grad måla blir nådd veit vi jo ikkje. Den alvorlege situasjonen for Nord universitet syner jo at fusjonar er tungt og vanskeleg arbeid.)

Rektordebatten: Dag Rune Olsen, Berit Rokne, Anne Husebekk, Gunnar Bovim.

Rektordebatten.

Anne Husebekk, Universitetet i Tromsø – Norges arktiske universitet. Var såre nøgd med alt. Det var hardt arbeid, men resultatet har blitt godt, kvaliteten har auka og utan at det har gått på bekostning av profesjonsutdanningane.

Dag Rune Olsen (UiB) meinte det var heilt føreåtseieleg at statsråd Torbjørn Røe Isaksen konkluderte med at SAK-prosessen hadde stoppa opp. Samarbeid og arbeidsdeling utvikla seg ikkje og konsentrasjonen sektoren gjekk seint. UiB tok dermed grep for å utforske nærliggende institusjonar og utvikla klynger.

Jørn Wroldsen er i dag tilsett ved NTNU. Han var tidlegare rektor ved Høgskolen på Gjøvik og arbeidde i mange år med prosjektet Universitetet på Innlandet. Dette arbeidet heldt på i ca 12 år med oppbygging av doktorgradsmiljø på fleire område. Prosjektet var nær ved å gjennomføre. Men så havarerte prosjektet av organisatoriske årsaker – eller kanskje skal vi seie lokaliseringsspørsmålet? Den faglege utviklinga mot universitet heldt fram og skulle «møte enhver strukturdebatten som måtte komme». Så Gjøvik sto klar då Isaksen kom med dagens strukturreform.

Gunnar Bovim gjorde greie for NTNUs fusjonsprosess. 1) Teknologiske grunnutdanningar, bachelorutdanningar, var ein mangel hos NTNU – og kom inn i NTNU gjennom 2) Helsefag: Tverrfagleg samarbeid er nødvendig. Manglande perspektiv i helsevesenet. 3) Lærarutdanning. 4) Økonomifaga. Har blitt samla i Trondheim. Fusjonane i seg sjølv fører ikkje til samarbeid – men kan legge til rette for samarbeid.

Når det gjeld Gjøvik og Ålesund så hadde institusjonane særlege teknologiske fordelar i høve til omlandet. Det var betre å slå saman og bidra til felles vekst enn å konkurrere med kvarandre. Men det vil ta tid – og eg er sikker på at det var eit rett val.

Berit Rokne, Høgskulen på Vestlandet: Før fusjonen laga NIFU ein rapport som synte at det var både fordelar og ulemper med å fusjonere. Ut frå rapporten vart det laga ein fusjonsplattform – og med universitetsambisjoner som overordna mål. I sum trur eg det er betre å ha blitt Høgskulen på Vestlandet enn at institusjonane heldt fram kvar for seg. Dei to nye doktorgradene HVL nett har fått akkreditert er eit viktig steg mot universitetsstatus.

(Rektorkommentar til rektordebatten: Det hadde vore rart om nokon av rektorane ikkje hadde vore nøgd med status. Då hadde det nok ikkje vore råd å halde fram som rektor. Så desse rektorane er rette rektorar på rett plass i dagens fusjonslandskap. Men kva skjer i framtida? Med nye rektorar som ikkje har same eigarskap og foreldreskapskjensle til fusjonane? Med klar beskjed og forventning frå politisk nivå om at no blir autonomien styrka, så kan det bli meir enn spennande korleis regionale omsyn vil bli tekne i vare. Her er det heilt klare parallellar til måten helseføretaka blir styrte på.)

Det verka som at ingen av rektorane trudde det ville bli fleire fusjonar – det var i alle fall ikkje der dei hadde fokus. No vert det lagt vekt på å intern kulturbygging og internt samarbeid.

(Kva posisjon skal Høgskulen i Volda ha i dette bildet eller i denne debatten? I den heitaste fusjonsperioden var sjekking og friing og dansegolv mykje brukt. Til og med det svenske bidraget på konferansen snakka om at

«när den snyggaste killen i klassen bjuder opp, så skall man inte seja nej»


Er vi i Volda attegløyma og veggpryden? Eller er vi det vesle barnet som ved at vi faktisk er ein liten sjølvstendig høgskule minner alle andre om at keisaren er noko tynnkledd? Eller er vi kjerringa mot straumen? Den motkulturelle institusjonen som gjennom plassering i balansepunktet mellom Oslo, Bergen og Trondheim kan hente det beste frå dei største?
Steinar Stjernø brukte faktisk ikkje ordet «robust» – sikkert eit heldig retorisk val. Men han snakka i staden om «spinkel», «spinkel» og «spinkel». Kanskje det er motstykket til robust – og like tomt for innhald utan nærare definisjon?
Men eit anna perspektiv på denne spinkel-robust-kvalitetsdiskusjonen er at kvalitet må sjåast på som ein prosess. Måler ein akademisk kvalitet som talet på doktorgrader/førstekompetente så har det skjedd store og positive ting i vår sektor dei siste 15 åra. For Høgskulen i Volda har vi hatt jamn vekst og god utvikling i mange år – så vonleg er vi mindre spinkle no enn i 2008. Og vi vil gjerne halde fram med det.)

Statssekretær Rebekka Borsch (V), Kunnskapsdepartementet.

Rebekka Borsch meinte det var heilt rett å starte strukturreformen. Vi har fått færre, større og sterkare universitet og høgskular. Sett frå Kunnskapsdepartementet er det mykje som er på rett veg. Men vi ventar dei første resultata etter 5 – 10 år. Så vi har framleis eit stykke å gå. Vi har ikkje alle svara enno.

Torbjørn Røe Isaksen og Bjørn Haugstad var strukturreformens fedre. Venstre var eit støtteparti, og er glad for å arbeide vidare med den.

La oss gå litt ned i detaljane: Utgangpsunktet var at vi hadde små institusjonar med få studentar, låg rekruttering, få kandidatar og stor variasjon i karaktersetting.
Vi hadde også mange små forskingsmiljø med svake resultat og lite internasjonal orientering.
Utfordringar for dei fleste profesjonsutdanninger.
Alt var ikkje svart – men det var ei ganske felles forståing og situasjonsbeskrivelse. Og det hadde vore modning i sektoren før strukturrformen kom.
Strukturreformen må sjåast i samanheng med regjeringas politikk: Strukturmeldingen, kvalitetsmelding og humaniorameldinga. Desse heng saman. Langtidsplanen for høgare utdanning har vorte oppdatert.
Men når vi ser rundt oss er verda i rask endring. Kunnskap er eitt av svar vi må gi for å henge med i dei store endringane. For å skape eit berekraftig samfunn.
Endringane frå første til andre langtidsplan vist kor raskt endringane går.
FNs klimapanel har vist kva som må gjerast.
FNs bærekraftsmål – som vi i vår sektor er ei drivkraft for å få gjennomført.
Så vi må forske meir, utdanne fleire for å kunne nå bærekraftsmålene.
Samtidig kjempar mange land i verda seg ut av fattigdom. Vi må hjelpe til her også.
Så for at vi også i framtida skal få til ei betre verd trengst det kunnskap og kompetanse, og her har UH-sektoren ei nøkkelrolle.
Forøvrig har også Kunnskapsdepartementet gjennomført ei strukturendring.
Må huske at samanslåingane er virkemiddel for betre kvalitet.
No får vi samanslåingar i den private sektoren.

Alle er berørt – sjølv dei ikkje har vore med på å slå seg saman.

Vi må prioritere tøffare. Prioriterer ein noko opp, må ein prioritere noko anna ned.
Men å dyrke det ein er god på er bra.

No er det viktig at fusjonane får tid til å virke.

Det kjem to stortingsmeldingar – begge handlar om relevans for studentar.

Arbeidssamhandlingsmeldinga – 2021:

Innretninga på meldinga er at studentane skal få betre høve til å utdanne seg i takt med samfunnet og arbeidslivets behov.
1) For studentar skal det vere naturleg å etablere bedrift etter at dei er ferdig å studere.
2) Utvikle arbeidsmarknadstilknytinga for humanistar og samfunnsvitarar,
3) Invitere arbeidslivet inn i utforminga av studieprogram.
4) Gi betre informasjon til studentar om mulegheiter for samarbeid med arbeidslivet
5) Finne ut kva som hindrar tettare kontakt mellom institusjonar og arbeidsliv.

Internasjonal studentmobilitet 2019-2020:

Sterk trend. Utenlandsopphold naturleg i alle grader. Internasjonal mobilitet for tilsette og studentar – innarbeidast i kvalitet. Studentar godt mottatt når dei reiser ut. Trengst det endringar i regelverk og finansieringssystem? ARbeids- og næringsliv må etterspørje internasjonal kompetanse.

KD vil evaluere strukturprosessane no i ettertid – i 3-5 år. Oppdraget vil bli lyst ut om kort tid. Det er veldig bra at institusjonane også forskar på desse prosessane.

(Borsch (V) sitt innlegg er vanskeleg å ikkje sjå i samanheng med den aktuelle politiske situasjonen i Venstre, der ei av dei klassiske konfliktlinjene i partiet er mellom «Oslo-venstre» og «bygdevenstre». I innlegget fokuserte Borsch i liten grad på regionale perspektiv med god tilgang til utdanning, altså desentralisering og studiestader i regionane. Fokuset låg på globale utfordringar – ikkje på regionale behov. Vi får tru ho seier meir om slike spørsmål i ein annan samanheng.)

Spørsmål til Borsch:

Forskarforbundet: Medverknad er under press. Korleis ser statssekretæren på det?
Svar frå Borsch: Det er opp til kvar einskild institusjon. Men eg legg til grunn at alle er opptatt av medverknad. Vi instruerer ikkje.

(Kommentar: Jf merknader ovanfor om helseføretaka. Kunnskapsdepartementet og dermed politikarane trekker seg tilbake frå nokre av beslutningane i UH-sektoren. Men korleis vil då dei styre i framtida?)

Berit Rokne: Borsch etterlyste fokus på studentane. Men studentane er mellombelse aktørar i vårt system. Dei opplever ikkje fusjonane sterkast, så lenge studietilboda går som vanleg.
Svar frå Borsch: På fleircampus-institusjonar er det kanskje særleg viktig å involvere studentane i korleis institusjonen fungerer. Dette må institusjonane vurdere sjølve.

NIFUs følgjeevaluering av NTNU-fusjonen

Meir om konferansen og andre artiklar om strukturreformen på Khronos samleside.

Ronny Kjelsberg (NTNU): Blir det bedre forskning og utdanning etter reformen?



Studentrevyen 2019 – X3MT moro!

Helsing til Studentrevyen 2019

Kjære revysjef, skodespelarar, musikarar, scenearbeidarar og alle andre som det siste året, siste månaden, siste vekene – og ikkje minst det siste døgnet – har hatt revyen som hobby, sideaktivitet, deltidsjobb – og etterkvart heiltidsjobb: 

Eit stort GRATULERER! Til dykk alle!  De har laga ein revy som verkeleg fortener fulle hus på alle framsyningane!

Overselling av studentheimane på Heltne – eit innslag som godt kan framførast på nytt når dei nye studentheimane står ferdige i 2020!

Somme på Høgskulen i Volda kallar studentanes revyarbeid for utanomfagleg aktivitet. Det er veldig feil ordval. 

Tvert i mot bør vi omtale revyen som tverrfagleg arbeid av beste sort: På tvers av fag, program og avdelingar. 

Med revyen viser studentane veg – at det går an å få det til med framifrå resultat av tverrfagleg arbeid. Her har vi lærarene og veldig mange andre mykje å lære av studentane!

Ein god revy skal treffe på så mange plan, og årets revy skuffar ikkje i så måte. Dei som var på revyen veit kva eg meiner med å seie at Dovregubbens hall er endra for alltid. Skodespelarane er ein uredd gjeng som byr på seg sjølv, og meir til. Dei må ha hatt det veldig kjekt på øvingane – og det fekk vi som var blant publikum merke til fulle på premieren!

Min favoritt var nok innslaget med Senkveld – ein feministisk inspirert mediekommentar som passa fantastisk bra i ein revy!

Musikarane og musikken må særskilt nemnast. Profesjonell framføring, også med uventa instrument som trekkspel og blekkfløyte. Eg veit musikarane har øva så det har dryppa av veggane i dei nye øvingsromma på Kaarstad! Det er bra dei vert brukt – og så får vi skru på meir ventilasjon neste år.

Dette er altså fullstendig studentanes revy, og revygjengens revy. Vi som sat i salen er takksame for at vi fekk ta del i energien, engasjementet og dykkar revyblikk på … verda.

Og eg håper at det blir tre utselde framsyningar dei komande dagane. Det fortener revyen verkeleg! 

Revyen er eit høgdepunkt for studentmiljøet i Volda, og det seier ikkje lite. Vi er alle utruleg stolte over det de har fått til – de kan verkeleg vere nøgde med årets revy. 

Lukke til også med dei neste framsyningane!
Eg har alt begynt å gle meg til revyen 2020!

Revysjef Ingrid Alice Mortensen og regissør Beate Haugsdal i fri dressur etter vel gjennomført premiere!

Helseføretaket bør lære av Nordøyvegen

Helse-Midt Noreg, Stjørdal

Budsjettmodellen til Helse Midt-Noreg bør vurderast av eksterne fagmiljø. Drakampen om Nordøyvegen viste verdien av å la ulike fagmiljø kome med alternative vurderingar.

Helse Møre og Romsdal hadde dialogmøte i Ålesund fredag 1. februar. Den ikkje så fengande tittelen på møtet var: «Orientering og dialog kring HMR sin omstillingsprosess knytt til oppfølging styresak for budsjett og operasjonalisering av utviklingsplan.».

Diskuterte helseproblema (Sunnmørsposten 1. februar 2019)
Sterk auke i overtid og vikarløn i Helse Møre og Romsdal (Sunnmørsposten 1. februar 2019)

Alle som deltok på møtet visste godt at dette handla om å spare. Og spare. Og spare. Og no forventar Helse Møre og Romsdal at kommunane skal hjelpe Helse Møre og Romsdal med å spare. Ingen bør vere overraska over at kommunane er skeptiske til det. Ballen kom raskt tilbake til helseføretakets banehalvdel frå godt over hundre ordførarar, rådmenn, kommunalsjefar, legar, tillitsvalde og andre helseleiarar som deltok på møtet. Kva kan helseføretaket gjere sjølv?

Administrerande direktør Stig Slørdahl i Helse Midt-Noreg tok den pedagogisk oppgåve med å forklare korleis finansierings- og fordelingsmodellen i Helse Midt-Noreg fungerer. Det er naturlegvis ikkje lett å gjere på dei få minutta han hadde til rådvelde, og det var heilt sikkert rett alt han formidla. Kort sagt handlar desse modellane om korleis pengane frå staten vert fordelt internt i Helse Midt-Noreg og Helse Møre og Romsdal ut frå eit komplisert reknestykke som handlar om folketal, aldring, avstandar – og mange andre ting. Dei store tala i budsjetta til Helse Møre og Romsdal er altså vedtatt av Helse Midt-Noreg ut frå ein overordna modell. Det er rammevilkår som styre og leiing i Helse Møre og Romsdal i liten grad kan gjere noko med – og difor eit sparemøte.

Er det pasientane eller modellane som er problemet?

Slørdahl forsikra forsamlinga om at helseføretaket alltid var viljug til å diskutere fordelingsmodellen og at målet er å unngå skeivfordeling internt i regionen. Det er eit godt utgangspunkt for ein grunnleggande og fordomsfri debatt. Den er alt for viktig og komplisert til å bli teken av legar, økonomar og modellar aleine. Eller som Astrid Eidsvik sa på møtet: Modellane har så mange fasettar at det er vanskeleg å sjå heilskapen i dei. Eller kanskje også konsekvensane?
Det er få personar som har god innsikt i modellane – og dermed er det også ein skeiv maktbalanse.

Ein bør stille spørsmål ved om finansieringsmodellen gjennom dei siste 8-10 åra faktisk kan vere ei forklaring på problema ein opplever. Har modellane innebygd eigenskapar eller utilsikta konsekvensar som premierer stor pasienttransport ut av fylket? Er det sider ved modellen og praktiseringa som gjer at 16 prosent av pasientane får behandling i Trondheim? Og at sjukefråveret i hundrevis av einingar i Helse Midt-Noreg ligg over 10 prosent?

Eller sagt på ein annan måte: Gjev modellen eit berekraftig resultat for pasientar, for tilsette i Helse Møre og Romsdal og dermed for regionen?

Einskilde sider ved modellen har vore framme i debatten. Blant anna har professor Jan Inge Sørbø ved Høgskulen i Volda i ein kommentar i Dag og Tid teke opp ideen om å skilje mellom drift og investeringar i sjukehusbygg. Ordførar Jørgen Amdam har lang erfaring frå høgskulesektoren og han har peika på at pengar til forsking vert teke av det som blir kalla basisløyvinga i modellen.

Anders Riise og Kommunanes sentralforbund meiner at dei økonomiske modellane til helseføretaket bør vurderast kritisk av fagmiljøa i regionen.

Men kven bør vurdere modellane? Her har vi både eit bukken og havresekken og eit svingdør-problem: Det aller meste av forsking i Helse Midt-Noreg vert utført i Trondheim – i nært partnarskap med NTNU og då særleg ved fakultet for medisin og helsefag. Der arbeider også professor Jon Magnussen som har gjeve namn til fordelingsmodellen som helseføretaket brukar. Det er svært tette samarbeid og personutveksling på toppnivå mellom Helse Midt-Noreg og NTNU. Gunnar Bovim var direktør i Helse Midt-Noreg då dagens modell vart tatt i bruk. Han kom frå NTNU og gjekk tilbake til NTNU som rektor etter nokre år i helseføretaket. Stig Slørdahl er midt i same løype og har permisjon frå stillinga som professor på NTNU medan han er direktør i Helse-Midt Noreg.

Eg er heilt sikker på at fagfolk og leiarar på NTNU og Helse Midt-Noreg har etikk og integritet på stell. Men kvar ein står og går bestemmer også kva ein ser.

Det kan hentast fersk erfaring frå drakampen om Nordøyvegen. Det er vel kjent at i arbeidet med Nordøyvegen kom ulike økonomiske fagmiljø kom med alternative reknemåtar som gav vidt forskjellige resultat. Det kom av at ulike økonomiske modellar legg vekt på ulike ting. Det finst ikkje rette eller feil modellar i seg sjølv. Det kjem an på kva spørsmål som blir stilt og kva ein legg vekt på – altså kva som er mål og føresetnader for modellane. Og dermed blir det ei politisk eller skjønsmessig vurdering som til slutt må gjerast. Det veit alle som arbeider med modellar.

Det er valår i 2019 og mange politikarar kjem til å meine mykje om helseføretaka, men styra bestemmer. Det vil vere fornuftig av styret i Helse Midt-Noreg å hente inn uavhengige vurderingar av dei økonomiske modellane som legg til grunn for fordeling av 20 milliardar skattekroner. Det er tre-fire Nordøyvegar – kvart år.

Orientering til styret, styremøte 7/2018, 6. desember 2018 *)

På kvart styremøte gjev rektor ei kort orientering om ting som har skjedd og skjer og som styret bør kjenne til. Desse orienteringane vert også lagt ut på rektorbloggen.

Fleire tilsette – færre i fellesadministrasjonen
Statistikkken frå DBH (Database for høgare utdanning) viser at vi pr 1.10.2018 har 339 årsverk på HVO. Det er fleire enn nokon gong tidlegare og 12 fleire årsverk enn i fjor. Tala viser også at fellesadministrasjonen igjen har minka i tal årsverk – frå 78 til 74. Avdelingane har altså auka med 16 årsverk – av desse ca 8 årsverk ved at Nynorsksenteret vart overført til Avdeling for humanistiske fag og lærarutdanning.

Campusutvikling 2.0
Nybygget for medieutdanningane sprang ut av det første samla Campusutviklingsprosjektet ved Høgskulen i Volda. Vi skal no i gang med eit nytt campusutviklingsprosjekt og har nett tilsett prosjektleiar. Vi kallar det nye prosjektet 2.0 for å skilje det frå det førre prosjektet frå 2015.

Det nye campusprosjektet vil ha to innretningar: For det første ein innomhusdel der særleg nye undervisnings- og arbeidsformer vil stå i fokus. Men for det andre vil vi også ha ein utomhusdel der eg sjølv meiner det er heilt nødvendig å sjå høgskuleområdet i samanheng med våre naboar og naboinstitusjonar. Både fordi det begynner å bli knapt med plass, det skal byggjast store vegprosjekt i området vårt og vi må dele på fellesressursar og utvikle oss i lag. Til dømes våre utfordringar når det gjeld parkering vil våre naboar merke – same kva vi gjer eller ikkje gjer.

Og då tenkjer eg i tillegg til høgskulen på Studentsamskipnaden, Statsbygg, Volda kommune, Sunnmøre kulturnæringshage og kunnskapsparken, fylkeskommunen med Volda vidaregåande skule og Helse Møre og Romsdal med Volda sjukehus. Private aktørar har også vorte sterkt interesserte i høgskuleområdet. Eg tenkjer då på idrettshall-planane til Volda Campus Sparebank1-arena, men også andre store næringsprosjekt. Så her må mange aktørar samordnast.

Dei samla utbyggingane på og ved høgskuleområdet frå 2015 og fram til ca 2025 blir på ca 1 milliard – og i tillegg kjem tunnel mot Ørsta som vil koste 1 milliard. Tunnelløp nummer to vil måtte byggjast få år etter, og då blir det nok ein milliard. Så i år 2030 har vi antakelig fire-felts veg mellom Høgskulen og flyplassen. Nesten.

Utvikling av høgskuleområdet 2015-2025. Status ved årsskiftet 2018/2019

Fortsett å lese Orientering til styret, styremøte 7/2018, 6. desember 2018 *)

NIFUs studieporteføljerapport: Presentasjon og kommentarar til rapporten

På styreseminaret 22. oktober 2018 diskuterte høgskulestyret, leiinga og representantar frå tilsettes organisasjonar og studentane NIFUs rapport om høgskulens studieportefølje.

Nedanfor står mi innleiing til diskusjonen om rapporten generelt og om struktursaka spesielt. Teksten har vorte litt omarbeidd for å passe til nettformatet, den har vorte utvida med lenkjer og illustrasjonar elles litt oppdatert ut frå ting som har skjedd og elles mindre justeringar i den endelege versjonen av NIFU-rapporten som vart lagt fram etter seminaret.

NIFU-rapporten er tilgjengeleg både frå Høgskulen i Voldas nettsider, og på NIFUs nettsider. Rapporten har også vorte omtala av Møre-Nytt (krev innlogging) og artikkelen i Møre-Nytt har vorte vidareformidla av Sunnmørsposten (krev innlogging) og NRK Møre og Romsdal 8.11.2018.

I samband med styreseminaret i fjor la direktør Karen Lomeland Jacobsen fram ein plan for vidare strategisk arbeid med struktursaka. Vi har no kome til eit spennande punkt i dette arbeidet der vi skal drøfte den eksterne utgreiinga, altså NIFU-rapporten. NIFU-rapporten er også innom spørsmål som strategisk utvikling av studieportefølja og naturlegvis også det såkalla «nye institusjonslandskapet» – og det skal vi drøfte i dag. Så det er dei store tinga vi skal snakke i lag om.

Høgskulestyrets plan for behandling av struktursaka 2018-2019.

Høgskulen har frå tid til annan drege inn eksterne forskingsmiljø for å få hjelp til å styre verksemda. Som student ved Distriktshøgskulen tilbake i 1989 var det Statskonsult som vart henta inn for å vurdere og foreslå samanslåing av DH-skulen og Volda lærarhøgskule. Rapporten fekk ublid omtale internt: «Den var for dårleg». Men samanslåing vart det.

Rokkan-rapporten 2012

Rokkan-senteret har tidlegare vurdert høgskulens interne avdelings- og styringssstruktur.

Rokkan-rapporten 2012: Evaluering av ny organisasjonsmodell ved Høgskolen i Volda. (Rokkaninstituttet har seinare vorte ein del av forskingsselskapet Norce).

No har altså NIFU på oppdrag frå oss kome med ei brei undersøking av oss ut frå tilgjengeleg data – både NIFUs eigne data – som vi sjølve har bidratt til – og frå andre data som var levert frå oss for ymse andre føremål.

Fortsett å lese NIFUs studieporteføljerapport: Presentasjon og kommentarar til rapporten

Orientering til høgskulestyret 23. oktober 2018

Skriftleg versjon av den munnlege orienteringa som rektor gav til høgskulestyret, på styremøtet 23. oktober 2018. Sakslister og sakspapir til møtet.

Opptaket 2018: Fleire enn 4.000 studentar også i 2018
Vi har no levert oversyn over tal studentar på Høgskulen i Volda hausten 2018. I fjor hadde vi for første gong over 4.000 studentar med 4.184. I 2018 har vi for andre gong og andre gong på rad over 4.000 studentar, så det offisielle talet studentar ved Høgskulen i Volda er no 4.095 studentar. Vi har faktisk også fått oppjustert talet på studentar for 2015 i den nasjonale databasen DBH. Den viser at vi hadde nøyaktig 4.000 studentar i 2015 – tidlegare har vi trudd at det skulle vere to færre. Så vi har hatt 4.000 studentar eller fleire tre av dei fire siste åra.

Studiestart 2018 ved Høgskulen i Volda.

Struktur og samarbeid

Strukturprosessane landet rundt nærmar seg ein normalfase der dei nyfusjonerte skal over i vanleg drift. Høgskulen på Vestlandet gjennomfører fusjonen på instituttnivå i 2018. NTNU har gått ned 100 plassar på ein av verdsrankingane av universitetet, og det er vel rimeleg å tru at ei forklaring på det er både innfusjonerte institusjonar og elles mykje ekstraordinært arbeid på grunn av fusjonane. Men det er viktig å hugse på at dette var berre ein av mange konkurrerande rangeringar.

I framlegget til statsbudsjett for 2019 har regjeringa kutta fusjonsstøtta frå 125 millionar kroner i 2018 til 15 millionar i 2019. Naturleg nok er dei nyfusjonerte institusjonane skuffa over dette beløpet.

Fortsett å lese Orientering til høgskulestyret 23. oktober 2018

Tidleg innsats i skule og barnehage – på norsk

Kunnskapsdepartementets utdanningspolitiske toppmøte 2018.

Kunnskapsdepartementet held år om anna såkalla «utdanningspolitiske toppmøte» – og i 2018 skjedde det 16. oktober.

I 2018 var temaet: «Tidlig innsats og samspillet mellom forskning, høyere utdanning, barnehager og skoler». Eller sagt på ein annan måte: Alle er samde om at det trengst meir og betre tidleg innsats i skule og barnehage – det er antakelig eit viktig tiltak for å få ein kvalitativt betre skule – og barnehage.

For meg var det ein stor skilnad på årets toppmøte og tidlegare toppmøte: Alle innleiarane – og dermed møtedeltakerane – snakka på norsk. Vi får tru at statsråd Nybø med dette også har gjort ei aldri så lita språkpolitisk markering.

Fortsett å lese Tidleg innsats i skule og barnehage – på norsk

Trippelmarkering på sommaravslutninga 20. juni 2019

Mykje HVO-historie samla på seminar om HVO-historie. Frå venstre Harald Tafjord, Anne Øie, Arne Myklebust, Ketil Jarl Halse, Jan Driveklepp, Odd Ragnar Hunnes, Kåre Heggen og Jon Tvinnereim.

Historisk institutt arrangerte torsdag 6. september ope seminar om historieskriving for UH-institusjonar generelt, og HVO spesielt.

Program for seminaret.

På seminaret argumenterte Oddbjørn Melle for at ein viktig dato for Høgskulen i Volda er 20. juni 1969. Då vedtok Stortinget å opprette dei første DH-institusjonane som ei prøveordning, så det er antakelig det næraste vi kjem ein fødselsdato for DH-skulen i Volda.

Vedtaket aleine kan vere litt forvirrande – det står slik:

Stortingsvedtaket om oppretting av prøveordning med distriktshøgskular, 20. juni 1969

… men her står jo ingenting om nokon DH-skule i Volda. Berre Molde er omtala. Men av debatten i Stortinget går det klart fram at det var føresett at det skulle starte prøvedrift med DH-skule også i Volda.

Fortsett å lese Trippelmarkering på sommaravslutninga 20. juni 2019

Statsbudsjettet 2019 – Langtidsplanen 2019-2028

Iselin Nybø og Venstres første stortingsmelding: Langtidsplanen for forsking og høgare utdanning

Kunnskapsminister Iselin Nybø slo to fluger i ein smekk då ho 8.oktober både var med på å leggje fram regjeringas framlegg til statsbudsjett for 2019 og regjeringas langtidsplan for forsking og høgare utdanning for åra 2019-2028.

For statsbudsjettet har det kome mest høfleg klapping frå sektoren, medan langtidsplanen vekte meir åtgaum. Ein viktig skilnad på dei to dokumenta var at statsbudsjettet i grunnen ikkje gjev særleg økonomisk auke til UH-sektoren, men langtidsplanen ser ut til å gje meir pengar i åra som kjem. Ja, ein del av av dei kjem faktisk i 2019-budsjettet.
For Høgskulen i Volda har leiinga ikkje klart å finne så mange positive signal i budsjettframlegget, om ein då ikkje skal rekne stabile kutt som eit teikn på ein føreåtseieleg politikk.

Statsbudsjettet for 2019 for Høgskulen i Volda (www.hivolda.no).

Eit tiltak som ikkje vart innført, men som mange i sektoren pustar letta ut over er at det ikkje har kome økonomiske insentiv til utviklingsavtalane som alle UH-institusjonar i desse dagar innfører.
Fortsett å lese Statsbudsjettet 2019 – Langtidsplanen 2019-2028