Helse- og sosialtenestene opplever eit auka krav til spesialisering, profesjonalisering og samarbeid.\u00a0N\u00e5r ein set saman tverrforfesjonelle grupper, s\u00e5 er det fordi ein meiner at ulike faglege perspektiv er viktige for \u00e5 l\u00f8yse oppg\u00e5vene. Med auka spesialisering aukar ogs\u00e5 ofte skilnadane og avstanden mellom dei som m\u00e5 samarbeide for \u00e5 gi pasientar\/brukarar s\u00e5 gode tenester som r\u00e5d.<\/p>\n
Godt samarbeid er kritisk for \u00e5 yte s\u00e5 gode helsetenester som r\u00e5d, men det er ein kompleks prosess som m\u00e5 synkroniserast – men ting er ikkje s\u00e5 enkelt som ein ofte kan h\u00e5pe – nemleg at dess meir samarbeid og dess sterkar leiing dess betre. Endre Sj\u00f8vold (2010) har eit godt d\u00f8me fr\u00e5 to lag som deltek p\u00e5 to milit\u00e6r\u00f8vingar. Det laget med den sterkaste uformelle leiaren l\u00f8yser dei enkle oppg\u00e5vene fort, medan eit anna lag, utan ein sterk leiar, jobbar seinare men l\u00f8yser dei vanskelege oppg\u00e5vene betre. N\u00e5r han mappar rolleforst\u00e5ingane i forhold til fire dimensjonar, ser han at det raske laget er forholdsvis samla, medan det beste laget har st\u00f8rre spreiing. N\u00e5r planlegginga av ein operasjon vert mappa, ser Sj\u00f8vold at eit team endrar seg n\u00e5r ein sterk senior-lege kjem inn i planlegginga. Teamet g\u00e5r fr\u00e5 \u00e5 sj\u00e5 ut som det beste laget til \u00e5 likne p\u00e5 det raskaste laget.<\/p>\n
Sj\u00f8vold meiner at det er fire aspekt ved teamarbeid som m\u00e5 takast omsyn til om ein skal forst\u00e5 team:<\/p>\n
Eit godt team har i seg kontroll og omsorg, opposisjon og avhengigheit, tilbaketrekking og synergi, og innverknad og passivitet – i varierande grad, fr\u00e5 varierande akt\u00f8rar – og alt etter samahengen. Dette viser kor krevjande det er \u00e5 vere i eit team.<\/p>\n
Det er lett \u00e5 vere sterk n\u00e5r ein har sikre fakta, og det er lett \u00e5 legge seg bakp\u00e5 n\u00e5r det ein har med seg er litt meir ullent. N\u00e5r sosialarbeidarar skal vere i team med helsearbeidarar, er det lett for desse \u00e5 legge seg litt meir bakp\u00e5 enn dei burde. For, med unntak av juss er kunnskapane til helsearbeidarane mindre objektive enn mykje av helsearbeidarane sine kunnskapar. Men at kunnskapar er mindre sikre, medf\u00f8rer ikkje at dei er mindre viktige – i alle fall ikkje i teamsamanheng – for n\u00e5r alt kjem til alt – s\u00e5 er det dei ulike perspektiva som legitimerer teamet.<\/p>\n
For sosialarbeidarane er det dermed viktig \u00e5 «st\u00e5 p\u00e5 sitt» lenge nok, og for oss som utdannar sosialarbeidarar er det viktig \u00e5 gi studentane nok tryggleik til at dei kan framhande sine perspektiv i m\u00f8te med andre profesjonar p\u00e5 ein god m\u00e5te.<\/p>\n
<\/p>\n