\u00c5 vere student, handlar om \u00e5 byggje sin eigen kunnskap. Det \u00e5 definere kva det vil seie, er ei krevjande \u00f8ving. Eg skal difor ta utgangspunkt i ein sv\u00e6rt enkel definisjon av kunnskap: Det \u00e5 vere i stand til \u00e5 l\u00f8yse ei oppg\u00e5ve. <\/p>\n
Nokre oppg\u00e5ver er enkle for dei fleste, til d\u00f8mes \u00e5 leggje saman to og to og f\u00e5 fire. Eg har utf\u00f8rt dette reknestykket s\u00e5 mange gongar, at eg veit det. Eit barn m\u00e5 kanskje telje p\u00e5 fingrane for \u00e5 f\u00e5 det same svaret. Barnet er s\u00e5leis i stand til \u00e5 l\u00f8yse den same oppg\u00e5va som meg, men metodane er ulike. Det syner ikkje att p\u00e5 resultatet, men det f\u00e5r konsekvensar. <\/p>\n
D\u00e5 eg jobba som barneskulel\u00e6rar, m\u00f8tte eg elevar som gjorde det godt i matte p\u00e5 sm\u00e5skulen (1.-4. trinn), men som sleit n\u00e5r dei kom p\u00e5 mellomtrinnet (5.-7. trinn). Eg er overtydd om at mykje av problema skuldast at dei hadde l\u00e6rt seg ein l\u00f8ysingsstrategi som fungerte veldig godt p\u00e5 sm\u00e5 tal, men som vart h\u00e5plaus n\u00e5r tala vart st\u00f8rre. Det \u00e5 telje p\u00e5 fingrane fungerer godt det, n\u00e5r tala er under 100. Det er mykje verre n\u00e5r tala har fem siffer. <\/p>\n
N\u00e5r ein som student f\u00e5r ei oppg\u00e5ve, er det s\u00e5leis ikkje likegyldig korleis den vert l\u00f8yst. Som student p\u00e5 ei profesjonsutdanning skal ein l\u00e6re \u00e5 tenkje som profesjonen. Ein m\u00e5 tilegne seg spr\u00e5ket og tenkjem\u00e5tane som h\u00f8yrer til. Det er s\u00e5leis ikkje nok \u00e5 l\u00e6re pensum. Ein m\u00e5 klare \u00e5 bruke pensum til \u00e5 byggje opp ein kunnskapsbase som ein kan bruke n\u00e5r ein m\u00f8ter problem som skal l\u00f8ysast. Men det er eit viktigare aspekt ved dette. <\/p>\n
Det er ein skilnad mellom barnet si hjerne og mi hjerne. Eg har andre strukturar enn han\/ho, fordi eg har trena meir p\u00e5 \u00e5 leggje saman to og to. P\u00e5 same m\u00e5te er hjerna mi d\u00e5rlegare utvikla innan matematikk enn hjerna til ein med PhD i matematikk, fordi ho\/han har trena meir p\u00e5 \u00e5 tenkje i matematiske termar og p\u00e5 matematiske m\u00e5tar. <\/p>\n
N\u00e5r ein som student f\u00e5r ei oppg\u00e5ve, er det difor viktig \u00e5 ha fokus p\u00e5 det \u00e5 byggje sin eigen kunnskap, ikkje p\u00e5 det \u00e5 l\u00f8yse ei oppg\u00e5ve. Det gjer spr\u00e5k viktig. Det \u00e5 vere kunnskaprik og dyktig og det \u00e5 kunne uttrykkje seg er i profesjonssamanheng det same. I dette arbeidet er teknologi s\u00e6rs viktig. <\/p>\n
Teknologi er ei velsigning. Bilen gjer at eg kjem meg fortare fram. Eg kan lagre ting p\u00e5 telefonen, slik at eg slepp eg \u00e5 hugse detaljar. Alt i alt gjer teknologien at eg har eit meir komfortabelt og enkelt liv, der eg kan nytte kreftene mine p\u00e5 det som eg finn viktig eller kjekt. Men det har konsekvensar. Fordi det p\u00e5verkar hjerna mi. <\/p>\n
N\u00e5r vi skal ein stad, kan vi enten bruke GPS, eller vi kan l\u00e6re oss vegen. Om vi nyttar GPS, slepp vi \u00e5 bruke krefter p\u00e5 det \u00e5 finne fram. D\u00e5 kan vi nytte kreftene p\u00e5 det \u00e5 k\u00f8yre, eller slappe av. Dette p\u00e5verkar hjerna v\u00e5r. Kvar gong vi l\u00e6rer noko, aktiviserer vi ein del av hjerna v\u00e5r. Dess meir denne delen vert aktivisert, dess lettare l\u00e6rer vi fordi denne delen av hjerna veks. <\/p>\n
Taxisj\u00e5f\u00f8rar i London m\u00e5 gjennom ein eksamen. Den sentrale delen av denne eksamenen handlar om \u00e5 kjenne byen; kva som ligg kvar i forhold til kva. N\u00e5r ein unders\u00f8kjer hjerna deira, ser ein at hippocampus (som er staden der ein lagrar stadsinformasjon) er st\u00f8rre enn hj\u00e5 andre. Som student er det difor viktig \u00e5 trene opp dei delane av hjerna som er viktig. <\/p>\n
Det som vert bel\u00f8nna i h\u00f8gare utdanning er sj\u00f8lvstende og vurderingevne. Om ein som student er p\u00e5 jakt etter svara, framfor det \u00e5 trene p\u00e5 vurderingevne og sj\u00f8lvstende, d\u00e5 utviklar ein feil del av hjernen. Dette er det same som med bilen og telefonen. N\u00e5r eg nyttar bilen for \u00e5 kome meg fortare fram, kan den hjelpe meg til \u00e5 bli lat og sjukeleg overvektig. N\u00e5r eg lagrar ting p\u00e5 telefonen, kan den hjelpe meg til \u00e5 bli gl\u00f8msk.<\/p>\n
Internett, klipping og liming er fantastiske verkty. Men berre om ein har fokus p\u00e5 eiga l\u00e6ring og kunnskapsutvikling. Grunnen til at eg skriv denne teksten, er for \u00e5 strukturere tankane mine, og eg brukar datamaskina fordi den hjelper meg \u00e5 strukturere tankane mine betre enn om eg gjorde det p\u00e5 papir. N\u00e5r det er noko eg lurer p\u00e5, s\u00f8kjer eg opp litteratur p\u00e5 Internett i staden for \u00e5 bla i hyllene p\u00e5 biblioteket, fordi det g\u00e5r fortare. Teknologien gjer at eg vert meir effektiv, og l\u00e6rer meir p\u00e5 kortare tid. MEN det er fordi eg har fokus p\u00e5 mi eiga l\u00e6ring. <\/p>\n
Det \u00e5 vere student p\u00e5 ei profesjonsutdanning, handlar som eg skreiv over om \u00e5 l\u00e6re \u00e5 tenkje, snakke og skrive som profesjonen. Ein m\u00e5 tilegne seg omgrepa som h\u00f8yrer til, og teoriane som ligg bak. Det gjer at denne delen av hjerna m\u00e5 utviklast. N\u00e5r det er vanskeleg \u00e5 skrive eller snakke om eit tema, skuldast det ofte enten at ein ikkje veit nok, eller at ein er for kritisk til eigne tankar. <\/p>\n
Denne teksten er ikkje spesielt god. Men den ligg ute p\u00e5 Internett. Det gjer at eg m\u00e5 skrive den p\u00e5 ein annan m\u00e5te enn om den var berre til meg. Eg m\u00e5 yte litt meir, noko som gjer at eg l\u00e6rer meir. Ogs\u00e5 her vert teknologien viktig. Teknologien gjer deling lettare. N\u00e5r ein deler tankane sine med andre gjer det to ting. Det eine er at ein gir dei som les eller h\u00f8yrer p\u00e5 dei nye tankar, og det gir grunnlag for at ein kan f\u00e5 tilbakemeldingar og utvikle tankane sine. <\/p>\n
Teknologien er alts\u00e5 fantastisk, om ein er medviten at m\u00e5let er l\u00e6ring. Og ein kjempestor fare om m\u00e5let er sj\u00f8lve oppg\u00e5va. L\u00f8yser ein oppg\u00e5va ved hjelp av feil metode, endar ein fort opp som elevane p\u00e5 barneskulen, som har funne seg effektive strategiar for \u00e5 l\u00f8yse enkle oppg\u00e5ver, medan dei vanskelege vert h\u00e5plause. <\/p>\n
Slik er det p\u00e5 profesjonsstudia. Det ein m\u00f8ter i l\u00f8pet av studiet er dei enkle oppg\u00e5vene. Dei kan synast kompliserte og vanskelege, men dei er enkle, fordi dei ikkje handlar om ekte menneske. H\u00f8gskulen er berre eit treningsstudio – for hjernen. men om ein har trent godt, er det mykje lettare \u00e5 lukkast i jobben. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00c5 vere student, handlar om \u00e5 byggje sin eigen kunnskap. Det \u00e5 definere kva det vil seie, er ei krevjande \u00f8ving. Eg skal difor ta utgangspunkt i ein sv\u00e6rt enkel definisjon av kunnskap: Det \u00e5 vere i stand til \u00e5 l\u00f8yse ei oppg\u00e5ve. Nokre oppg\u00e5ver er enkle for dei fleste, til d\u00f8mes \u00e5 leggje saman … Fortsett \u00e5 lese \u00abL\u00e6ring og bruk av teknologi\u00bb<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":86,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/users\/86"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=337"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":341,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337\/revisions\/341"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}