Fram til oktober 2016 var eg l\u00e6rar for 12-\u00e5ringar. No er «elevane» dobbelt s\u00e5 gamle, men mange av prinsippa er dei same.<\/p>\n
N\u00e5r ein skal l\u00e6re, er skriving ofte viktig. I min r\u00f8yndom er det i hovudsak to sortar skriving. Tenkjeskriving og viseskriving. Tenkjeskriving handlar om \u00e5 ta inn noko, fr\u00e5 ein l\u00e6rar, fr\u00e5 eit intervjuobjekt, fr\u00e5 ei bok, eller fr\u00e5 fantasien for den del. D\u00e5 skriv ein for sin eigen del. Viseskriving er for andre. D\u00e5 skal ein vise andre kva ein veit eller ein skal vise dei andre kva ein har fantasert fram (til d\u00f8mes i ein roman). Pr\u00f8va, avisartikkelen, novella og visa kjem inn i denne kategorien skriving.<\/p>\n
N\u00e5r ein skriv bearbeider ein ny kunnskap p\u00e5 fleire m\u00e5tar. Dette gjeld enten ein tenkjeskriv eller viseskriv, men vekta er ulik. Skilnaden viser godt om ein tenkjer p\u00e5 tenkjeskriving som det journalisten gjer n\u00e5r ho intervjuar, og viseskriving det ho gjer n\u00e5r ho forfattar artikkelen.<\/p>\n
Ved tenkjeskriving kjem det noko inn gjennom sanseapparatet. Noko av dette vert lagra i hovudet, og noko vel ein \u00e5 skrive ned, gjerne for \u00e5 kunne hente fram det som er i hovudet. Det f\u00f8rer til ein distribuert kognisjon. Delar av tenkinga skjer i hovudet, og delar p\u00e5 papiret eller i datamaskina. Korleis ein vel \u00e5 lagre informasjonenen er avhengig av kva verkty ein har. Ein skriv meir om ein har god penn og mykje papir, enn om ein har d\u00e5rleg tusj og avgrensa plass, eller p\u00e5 ei datamaskin der det \u00e5 \u201cdekorere\u201d i form av piler og teikningar er vanskelegare.<\/p>\n
Ved viseskriving er det ikkje eigen tanke som er det prim\u00e6re, men mottakaren sin tanke. D\u00e5 er det viktig \u00e5 f\u00e5 ned tankane p\u00e5 ein m\u00e5te som gjer at dei er lette \u00e5 lese. I den prosessen er reformulering viktig. N\u00e5r ein reformulerer, f\u00f8rer det til betre l\u00e6ring ved at ein reflekter over det ein har i hovudet. Reformulering er s\u00e5leis ein viktig prosess, men vel s\u00e5 viktig er truleg rekonseptualiseringa. Medan reformuleinga handlar om \u00e5 seie det same p\u00e5 ein betre m\u00e5te, handlar rekoseptualisering om \u00e5 endre omgrepa ein nyttar. N\u00e5r eg starta p\u00e5 denne teksten, nytta eg l\u00e6reskrive. Det tok ikkje lange tida f\u00f8r eg s\u00e5g at det omgrepet ikkje var bra nok, og eg endte opp med tenkjeskriving.<\/p>\n
P\u00e5 bakgrunn av det eg har skrive over, er der to typar l\u00e6rdommar ein kan ta til seg om ein skal endre pedagogikken i klasserommet.<\/p>\n
Den f\u00f8rste gjeld tenkjeskriving. Her m\u00e5 ein legge til rette for auka refleksjon og rekonseptualisering. For \u00e5 f\u00e5 til dette, m\u00e5 ein legge opp til \u00e5 skilje fakta og refleksjonar. Det krev litt tilrettelegging – om ikkje anna enn i form av eit minutt no og d\u00e5 til refleksjon. I s\u00e5 fall b\u00f8r studentane tipsast om \u00e5 bruke tokolonenotat: Ei kolonne til fakta, ei kolonne til notatar. Eller: Ei kolonne til spontanlogg, ei kolonne til refleksjonslogg.<\/p>\n
Det andre gjeld viseskriving. Viseskriving handlar om \u00e5 vise nokon noko. D\u00e5 m\u00e5 skriveoppg\u00e5va ha ein mottakar. Det m\u00e5 vere autentiske skriveoppg\u00e5ver med autentiske mottakarar. Bloggen er eit godt eksempel her – men d\u00e5 m\u00e5 ogs\u00e5 evalueringsforma endrast. For det f\u00f8rste m\u00e5 studentane vite at tekster som er gjennomarbeidde og reflekterande gir betre resultat (les karakter). For det andre m\u00e5 mappevurderinga vere noko meir enn mange sm\u00e5 eksamenar. Pedagogikken bak mapper var collection-reflection-selection. D\u00e5 m\u00e5 ein ha fleire sm\u00e5 oppg\u00e5ver, og at studentane vel kva av dei som g\u00e5r inn som grunnlag til eksamen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Fram til oktober 2016 var eg l\u00e6rar for 12-\u00e5ringar. No er «elevane» dobbelt s\u00e5 gamle, men mange av prinsippa er dei same. N\u00e5r ein skal l\u00e6re, er skriving ofte viktig. I min r\u00f8yndom er det i hovudsak to sortar skriving. Tenkjeskriving og viseskriving. Tenkjeskriving handlar om \u00e5 ta inn noko, fr\u00e5 ein l\u00e6rar, fr\u00e5 eit … Fortsett \u00e5 lese \u00abTenkjeskrive eller viseskrive\u00bb<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":86,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/users\/86"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=25"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":56,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25\/revisions\/56"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=25"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=25"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/roars\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=25"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}