{"id":86,"date":"2017-03-19T22:13:17","date_gmt":"2017-03-19T21:13:17","guid":{"rendered":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/?p=86"},"modified":"2017-03-23T14:53:48","modified_gmt":"2017-03-23T13:53:48","slug":"varkonsert-med-symfoniorkesteret-ved-hogskulen-i-volda","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/2017\/03\/19\/varkonsert-med-symfoniorkesteret-ved-hogskulen-i-volda\/","title":{"rendered":"V\u00e5rkonsert med Symfoniorkesteret ved H\u00f8gskulen i Volda"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Skrive av: Guro Topphol<\/p>\n

Berte Kanutte-bygget v\/H\u00f8gskulen i Volda, s\u00f8ndag 12. mars 2017, kl. 19.00<\/p>\n

S\u00f8ndag, 12. mars spelte symfoniorkesteret ved H\u00f8gskulen i Volda v\u00e5rkonsert, leda av dirigent Miki Campins (Miquel \u00c0ngel Campins Camacho). Campins er f\u00f8dt i Mallorca (Spania), som kanskje er grunnen til at alle stykka bar preg fr\u00e5 Spania.<\/p>\n

Heile konserten starta med \u201dSa Nostra Terra\u201d, eit stykke av Enrique Pastor Celda (1942-), som er ein kjenning av Campins i fr\u00e5 Mallorca. Celda ville gjerne vere der, men hadde dessverre ikkje anledning. Med ein start som fekk meg til \u00e5 sj\u00e5 for meg ein soloppgang vart dette stykket ei perfekt opning av programmet. Mot slutten av stykket skjedde det litt dramatikk, d\u00e5 ein av slagverkarane fekk eit illebefinnende og enda opp med \u00e5 m\u00e5tte st\u00e5 over resten av konserten. Dette vart handtert p\u00e5 best mulig m\u00e5te, d\u00e5 dei andre slagverkarane tok dei viktigaste delane p\u00e5 skarptromme heilt p\u00e5 sparket.<\/p>\n

Neste p\u00e5 programmet var \u201dCapriccio espagnol\u201d av russaren Nicolai Rimsky-Korsakov (1844 \u2013 1908), best\u00e5ande av fem satsar. Stykket er basert p\u00e5 spanske folketonar. Her kom solistane som perler p\u00e5 ei snor. Der var solistar i mange av instrumentgruppene. F\u00f8rste sats, \u201dAlborada\u201d, var energisk med imponerande klarinettsolo. Vidare var \u201dVariazoni\u201d, rolig, nesten litt mektig, med melodi i horn-seksjonen. I tredje sats, \u201dAlborada\u201d, kom orkesteret tilbake til temaet i f\u00f8rste sats, men med nokon variasjonar. I fjerde sats, \u201dScena e canto gitano\u201d, fekk mange instrumentalgrupper vist sine sterke sider med kvar sin kadens. Mot slutten av satsen var ei oppbygging som gjekk rett over i femte sats, \u201dFandango asturiano\u201d, der vi igjen fikk h\u00f8yre variasjonar av temaet i fr\u00e5 f\u00f8rste sats.<\/p>\n

S\u00e5 var det p\u00e5 tide med ei pause p\u00e5 rundt femten minutt f\u00f8r ein gikk vidare til del to av programmet. Her vart dansaren Mayka Barrientos introdusert. Hun er ein tidlegare kollega av Campins, fr\u00e5 tida han jobba p\u00e5 Mallorca. Ho var med p\u00e5 fire av fem stykke i siste delen av konserten.<\/p>\n

F\u00f8rste ut etter pause var \u201dLa boda de Luis Alonso\u201d, eit lett og lystig stykke av Ger\u00f3mino Gim\u00e9nez (1854-1923) . Gim\u00e9nez var ein spansk dirigent og komponist. Her var Barrientos med p\u00e5 kastanjettar. Kastanjettsoloen hennar var kontrollert og fin.<\/p>\n

Dei tre neste stykka vart spelt i eitt. F\u00f8rste av dei tre var \u201dDanza de la Molinera\u201d av Manuel de Falla (1876-1946). De Falla var rekna som ein av Spanias viktigaste musikarar f\u00f8rste halvdel av 1900-talet. Av dette stykket fekk eg assosiasjonar til tyrefekting, eller det eg har sett av det p\u00e5 TV. Ogs\u00e5 her var Barrientos med, men denne gongen med dans, ikkje kastanjettar.<\/p>\n

P\u00e5 det neste stykket, \u201dGoyescas \u2013 Intermedio\u201d av Enrique Granados (1867-1916), gjekk dansaren ut. Granados var pianist og komponist, og seiast \u00e5 ha hatt ein unik spansk stil. Dette stykket vart spelt av berre strykarane. Eit veldig fint, rolig stykke. Ein kunne h\u00f8yre at strykarane sleit litt intonasjonsmessig, som for eit godt trena \u00f8yre kanskje kan distrahere litt.<\/p>\n

Det siste av dei tre samanhengande stykka var \u201dDanza del Molinero\u201d, ogs\u00e5 av Manuel de Falla. Her kom dansaren inn att, no med eit nytt antrekk. Starten var snikande, og eg fekk nesten litt kjensle av arabisk musikk n\u00e5r engelsk horn spelte. Det vart nesten litt sm\u00e5tt forf\u00f8rande. Det gav litt nytt blod til konserten \u00e5 f\u00e5 fokuset vekk i fr\u00e5 orkesteret og over p\u00e5 dansaren d\u00e5 ho kom med eit rytmisk avbrekk med \u201dstepping\u201d eller \u201dtramping\u201d.<\/p>\n

Siste ut var \u201dDona Francisquita\u201d av den spanske komponisten Amadeo Vives (1871-1932) arrangert av dirigenten sj\u00f8lv. Ogs\u00e5 her var dansaren med, og hadde no leita fram kastanjettane att. Fortsatt like st\u00f8dig rytmisk. Her var det endeleg tid for den bakre rekke (bl\u00e5sarane) \u00e5 skine litt, noko ein trombonist sette stor pris p\u00e5. God tr\u00f8kk og fin dynamikk gjennom heile stykket. Godt val som avslutningsnummer. Avslutta konserten med eit brak.<\/p>\n

Ein kan h\u00f8yre at det er tunge stykke, b\u00e5de for musikantane og dirigenten. Dette merkast spesielt godt i mellom stykka d\u00e5 dirigent Campins m\u00e5tte samle seg f\u00f8r han klarte \u00e5 snakke. Vi i publikum, kanskje retta mest mot dei fr\u00e5 Volda, fekk beskjed om at vi m\u00e5tte passe godt p\u00e5 orkesteret og det med god grunn. Symfoniorkesteret har ei viktig rolle ved mange av dei store hendingane i Volda, og det er viktig \u00e5 ta vare p\u00e5 musikarane og st\u00f8tte opp ved seinare anledningar slik at dette kan bevarast.<\/p>\n

Alt i alt dyktige musikarar, med god dynamisk og rytmisk kontroll styrt av ein dyktig og tydelig dirigent. Der er sj\u00f8lvsagt litt sm\u00e5skrammer her og der, spesielt intonasjonsmessig i stryk, men d\u00e5 m\u00e5 ein hugse p\u00e5 at dette ikkje er elite-niv\u00e5. Vel verdt pengane. Den st\u00e5ande applausen var vel fortent.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Skrive av: Guro Topphol Berte Kanutte-bygget v\/H\u00f8gskulen i Volda, s\u00f8ndag 12. mars 2017, kl. 19.00 S\u00f8ndag, 12. mars spelte symfoniorkesteret ved H\u00f8gskulen i Volda v\u00e5rkonsert, leda av dirigent Miki Campins (Miquel \u00c0ngel Campins Camacho). Campins er f\u00f8dt i Mallorca (Spania), som kanskje er grunnen til at alle stykka bar preg fr\u00e5 Spania.<\/p>\n","protected":false},"author":108,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/86"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/users\/108"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=86"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/86\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":105,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/86\/revisions\/105"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=86"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=86"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=86"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}