{"id":116,"date":"2017-04-07T08:16:52","date_gmt":"2017-04-07T06:16:52","guid":{"rendered":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/?p=116"},"modified":"2017-04-07T08:16:52","modified_gmt":"2017-04-07T06:16:52","slug":"bob-dylan-oslo-spektrum-4-april-2017","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/2017\/04\/07\/bob-dylan-oslo-spektrum-4-april-2017\/","title":{"rendered":"Bob Dylan, Oslo Spektrum 4. april 2017"},"content":{"rendered":"

Tysdag 4. april 2017
\nOslo Spektrum
\nAv: Sunniva Nautvik Reite<\/em><\/p>\n

Det var ein god atmosf\u00e6re som m\u00f8tte publikum d\u00e5 dei tysdag kveld gjekk inn i Oslo Spektrum og fekk eit overblikk over konsertlokalet. Lange gardiner og gul-oransje varme lys som gav ei kjensle av \u00e5 vere p\u00e5 ein intimkonsert –\u00a0 i eit lokale med rundt kanskje 9,000 menneske.
\nEtter litt venting, kjem ein mann inn p\u00e5 scena \u2013 s\u00e5 ein til, s\u00e5 ein til \u2013 til jubel og applaus hos publikum. Til slutt kjem ein mann i kvit hatt, og det er d\u00e5 publikum verkeleg ynskjer Bob Dylan og bandet sitt velkomne til Noreg.<\/p>\n

Ein akustisk gitar byrjar \u00e5 klimpre, og bandet tek til \u00e5 spele «Things Have Changed», ein av Dylan sine meir kjende l\u00e5tar fr\u00e5 2000, men lite overraskande ber denne versjonen av l\u00e5ta ogs\u00e5 preg av forandring d\u00e5 den er n\u00e6rmast ugjenkjenneleg f\u00f8r ein h\u00f8yrer p\u00e5 teksten. Dylan har som vane av \u00e5 gjerne totalforandre sine gamle klassikarar n\u00e5r han opptrer p\u00e5 scena, og dette er noko som heller ikkje kom til \u00e5 vere fr\u00e5verande fr\u00e5 denne konsertopplevinga.
\n«To Ramona» var neste p\u00e5 lista, berande med eit noko litt meir livleg og muntert s\u00e6rpreg, men n\u00e5r bandet tok til med den energiske «Highway 61 Revisited», vart det god stemning i publikum.
\nI l\u00f8pet av kvelden spelte dei eit sett med 18 songar, blant anna ein del l\u00e5tar fr\u00e5 hans 2012-album «Tempest», som for eksempel «Early Roman Kings», «Duquesne Whistle», «Pay In Blood», «Scarlet Town», «Soon After Midnight» og «Long And Wasted Years».
\nDei siste \u00e5ra har Dylan covra mange l\u00e5tar som Frank Sinatra har sunge, med utgjeving av tre studioalbum b\u00e5de i 2015, 2016, og den siste i mars i \u00e5r. Dette var reflektert gjennom settlista med titlar som «Why Try To Change Me Now», «Melancholy Mood», «All Or Nothing At All», «That Old Black Magic», i tillegg til «Autumn Leaves», som Sinatra ogs\u00e5 har covra.<\/p>\n

Andre l\u00e5tar som dukka opp gjennom framsyninga var «Love Sick» fr\u00e5 studioaulbumet «Time Out of Mind», «Beyond Here Lies Nothin'» – opningssporet til studioalbumet «Together Through Life», «Tangled Up In Blue» fr\u00e5 «Blood On The Tracks», «Spirit On The Water» fr\u00e5 «Modern Times», den ikoniske «Blowin’ In The Wind» fr\u00e5 albumet «The Freewheelin’ Bob Dylan», «Desolation Row» og «Ballad of a Thin Man» som begge er fr\u00e5 «Highway 61 Revisited» (i likheit med l\u00e5ta under same namn).<\/p>\n

Der det til somme tider p\u00e5 ein Dylan-konsert kan ha verka som om showet – inkludert settlista – var improvisert, gav denne konserten eit anna inntrykk. Bortsett fr\u00e5 litt improvisert og tilfeldig klimpring mellom songane fr\u00e5 instrumentalistane, fekk ein heller inntrykk av at dei hadde ei avtalt settliste, og det verka inn\u00f8vd og f\u00f8rebudd. Dylan hadde med seg ein gitarist, ein bassist som veksla mellom ein elektrisk bass og ein kontrabass, i tillegg til ein multiinstrumentalist. Han hadde ogs\u00e5 f\u00e5tt med seg ein trommis som kom med interessante fills, sannsynlegvis spesielt merkbart p\u00e5 grunn av den gode jobben til lydmannskapet.<\/p>\n

Lydmiksen i salen vart oppfatta som god fr\u00e5 anmeldar sin posisjon i rommet. Alt var stort sett godt balansert; ein kunne h\u00f8yre kontrabassen godt n\u00e5r den spelte – ein varm og mjuk lyd, ein h\u00f8yrde st\u00e5let i st\u00e5lstrengane p\u00e5 gitarane, og vokalen var gjerne skrudd opp litt. Ein kan setje spesielt stor pris p\u00e5 dette, sidan det ikkje alltid er s\u00e5 godt \u00e5 h\u00f8yre kva som vert sunge med ein slik vokalstil som l\u00e5tskrivaren har. N\u00e5r det er sagt s\u00e5 sang han godt og solid reint gjennom heile konserten. Ein annan ting som ein kan gjerne peike p\u00e5 med lydmiksen er at den ikkje var altfor h\u00f8g; altfor ofte kan ein finne seg p\u00e5 ein konsert der det er n\u00e6rmast umogleg \u00e5 nyte musikken, anten fordi den vil gje deg h\u00f8rselsskade, eller fordi \u00f8yreproppane dine vil filtrere vekk viktige delar av lydbiletet.<\/p>\n

Kvelden gav ei slags kjensle av \u00e5 vere p\u00e5 eit mindre klubblokale basert p\u00e5 40-50-talet, b\u00e5de p\u00e5 grunn av musikken – ettersom fleire av l\u00e5tane var kledd i ei slags retro-drakt – og lysshowet, sj\u00f8lv om mykje av lyden ville ha vorte for ‘rocka’ til \u00e5 ha vore situert p\u00e5 denne tida. Bob Dylan sitt bidrag var kanskje \u00e5 bringe eit meir rustikt preg og ei tolkning av materialet som bekreftar legitimiteten i l\u00e5tane sin status som «tidlause».<\/p>\n

Bob Dylan, kjend kanskje for mange i det siste for \u00e5 ha vunne nobelprisen i litteratur, hadde omtrent like mange ord \u00e5 seie under konserten som han s\u00e5 langt har hatt om prisen. Men for dei som har sett han live f\u00f8r, veit at dette er omtrent like mykje ein kan forvente fr\u00e5 ein person som let tekstane og musikken tale for seg. Det verka likevel som om han var i godt hum\u00f8r under denne f\u00f8restillinga, noko ein s\u00e5g ved innlevinga han hadde i musikken, i tillegg til at han ein sjeldan gong tok kontakt med publikum ved \u00e5 smile, gestikulere mot instrumentalistane, eller ved \u00e5 ta ein liten dans under instrumentale delar.<\/p>\n

Alt i alt s\u00e5 opplevde anmeldar dette som ein solid konsert med god lyd, god stemning og god musikk.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tysdag 4. april 2017 Oslo Spektrum Av: Sunniva Nautvik Reite Det var ein god atmosf\u00e6re som m\u00f8tte publikum d\u00e5 dei tysdag kveld gjekk inn i Oslo Spektrum og fekk eit overblikk over konsertlokalet. Lange gardiner og gul-oransje varme lys som gav ei kjensle av \u00e5 vere p\u00e5 ein intimkonsert –\u00a0 i eit lokale med rundt … <\/p>\n

Fortsett \u00e5 lese \u00abBob Dylan, Oslo Spektrum 4. april 2017\u00bb<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":108,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/116"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/users\/108"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=116"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/116\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":117,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/116\/revisions\/117"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=116"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=116"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogg.hivolda.no\/konsertbloggen\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=116"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}